Nieuwe technologieën: Gaaf of ook een beetje creepy?

2019-07-12T10:09:55+01:00

Nieuwe technologieën: Gaaf of ook een beetje creepy?

Technologie zorgt vaak voor hele positieve ontwikkelingen. Wat dacht je van het internet? Toegang tot informatie is gemakkelijker dan ooit en je kan praten met iemand aan de andere kant van de wereld zonder de deur uit te hoeven. Maar nu technologie steeds slimmer wordt en bovendien door middel van kunstmatige intelligentie ook steeds menselijker, vraag ik me steeds vaker af of bepaalde ontwikkelingen wel zo ethisch verantwoord zijn. Zo kunnen mensen in de VS sinds kort via Google Duplex telefonische reserveringen maken bij bijvoorbeeld restaurants of de kapper, zonder daadwerkelijk zelf te bellen. Je vertelt aan je telefoon dat je om 19:00 uur bij de pizzeria wil eten met zijn vieren, en je telefoon belt het restaurant en voert het gesprek om de reservering te maken. En de werknemer van het restaurant heeft misschien niet eens door dat hij of zij met een robot heeft staan bellen, zo natuurlijk klinkt het al. Is dit fantastische vooruitgang? Of is het misschien een beetje eng? Hoe weet je straks nog zeker of je met een echt persoon of met kunstmatige intelligentie hebt staan bellen?

Deze vraag kwam ook in mij op toen ik las over een project in het Dalí Museum in St. Petersburg, Florida. In dit project hebben ze de beroemde kunstenaar Dalí weer “tot leven geroepen” dankzij kunstmatige intelligentie.  Archiefbeelden van interviews met Dalí werden gebruikt om een algoritme te trainen om Dalí zijn gezicht en gezichtsuitdrukkingen te kennen. Een stemacteur werd vervolgens gebruikt om Dali’s stem en accent na te kunnen doen.

Het resultaat hiervan is redelijk bizar te noemen. Op een groot scherm is de kunstenaar, die inmiddels 30 jaar overleden is, te zien en hij vertelt verhalen over zijn leven, maakt opmerkingen over het weer, of vertelt iets over zijn schilderijen die in het museum hangen. Het zijn interactieve sessies met de bezoekers, bijna vergelijkbaar met Siri op je iPhone. En op het eind vraagt Dalí of hij een selfie met je mag maken, die je vervolgens op je eigen telefoon kunt ontvangen.

Is dit indrukwekkend? Absoluut. Kunnen hier hele gave dingen mee gedaan worden? Zeker weten. En toch weet ik niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Misschien is het straks wel mogelijk om jezelf “onsterfelijk” te maken en heb je een tweede leven op een beeldscherm waarmee mensen gewoon met je kunnen blijven praten. Of er worden films gemaakt met acteurs die al jaren overleden zijn. Maar wie geeft hier dan toestemming voor? En kan zomaar iedereen zoiets van iemand maken? Hoe weet je straks nog of je naar een echte opname kijkt of dat het nep is? Wat zeker is, is dat dit soort vragen de komende jaren steeds vaker voorbij zullen komen.