augustus 2019

Inspiratie vanuit moeder natuur

2019-08-09T13:37:00+01:00

Inspiratie vanuit moeder natuur

Waar haal jij je inspiratie vandaan? Dit werd mij laatst gevraagd in een van de eerste weken van mijn bestaan als ideeënjager. Hier moest ik even over nadenken. Inspiratie kun je vanuit allerlei bronnen halen, het is alleen maar net met wat voor blik je ergens naar kijkt. Als je goed naar de natuur kijkt kom je tot allerlei verassende ontdekkingen. In de natuur komen namelijk allerlei natuurlijke strategieën en processen voor welke kunnen inspireren om nieuwe duurzame oplossingen te bedenken. Wanneer dit gekopieerd wordt in producten heet dit Biomimicry. Dit is een interessante inspiratie omdat de natuur al miljarden jaren heeft besteed aan het testen, ontwikkelen en verfijnen van zijn processen. In de natuur is dit ook wel ‘survivial of the fittest’ maar in productontwerp gebeurt hetzelfde: ‘trial and error’.

Nu zijn jullie vast ook heel benieuwd naar voorbeelden van Biomimicry. Zo is de neus van deze trein geïnspireerd op de spitse kop van een ijsvogel. Door de spitse vorm van de kop van de ijsvogel kan deze en snelle duikvlucht inzetten als hij een vis ziet in het water. Ook voor de trein is het van belang om zo min mogelijk luchtweerstand te hebben en mede door middel van deze vorm kan deze trein een snelheid van wel 300 km/h halen!

Ook klittenband is geïnspireerd op de natuur, namelijk op de klit-plant. De uitvinder van het klittenband verbaasde zich over hoe de vruchten van deze plant in het haar van zijn hond bleef hangen. Na een grondiger onderzoek van de vruchten onder de microscoop bleek dat er allerlei haakjes aan de uiteinden van de vruchten zaten. Zo was het klittenband geboren.

Maar ook in de bouw zien we de natuur als inspiratiebron. Het Eastgate Center in Zimbabwe maakt gebruik van een soortgelijk verwarm- en koelsysteem wat ook gebruikt wordt in termietenheuvels. Termieten open en sluiten voortdurend duizenden verwarmings- en koelopeningen aan de oppervlakte van de heuvel. De lucht wordt in het onderste deel van de heuvel gezogen waarna het bovenin de heuvel weer ontsnapt. De nabootsing van dit systeem zorgt voor wel 10% minder energie verbruik dan in een gewoon gebouw!

Nu blijkt maar, we hoeven zelf het wiel niet altijd uit te vinden. Het is maar net hoe goed wij zelf naar de wereld om ons heen kijken. Wil je meer lezen over Biomimicry? Kijk dan een op de instagram van @biomimicryinstitute voor meer inspiratie. En wie weet laat jij je binnenkort ook wel inspireren door de natuur!

Inspiratie vanuit moeder natuur2019-08-09T13:37:00+01:00

Genoeg hebben aan één aarde

2019-08-16T09:32:56+01:00

Genoeg hebben aan één aarde

Laatst was het weer zover: Het was Earth Overshoot Day. Dit is de dag in het jaar wanneer we met z’n allen net zoveel van de grondstoffen van de aarde hebben gebruikt en net zoveel afvalstoffen hebben uitgestoten, als dat de aarde in een jaar kan genereren en verwerken. Idealiter wil je dus dat deze dag niet voor 31 december plaatsvindt, anders putten we de aarde uit en hebben we op den duur niet meer genoeg aan één aarde. Dit jaar viel deze dag op 29 juli.

Het zal weinig mensen nog verbazen dat deze dag zo vroeg in het jaar valt. World Overshoot Day valt ook nog steeds ieder jaar vroeger. Vorig jaar was het nog op 1 augustus, dit jaar dus drie dagen eerder. Dit heeft alles te maken met onze ecologische voetafdruk. Onze voetafdruk is groter dan wat de aarde kan bieden en dat betekent dat we met de huidige voetafdruk 1,75 aardes nodig zouden hebben om aan de vraag naar grondstoffen te kunnen voldoen zonder de aarde uit te putten. Vergeet daarbij ook niet dat het hier om de totale wereldbevolking gaat. Als iedereen op de wereld net zo als in Nederland zou leven dan was de jaarvooraad aan grondstoffen nog veel eerder op, namelijk op 4 mei. Dan zouden we bijna drie aardes nodig hebben. En als we allemaal de grondstoffen net zo zouden gebruiken als in Qatar dan lag de datum zelfs op 11 februari en hadden we aan acht aardes nog niet genoeg.

Gelukkig kunnen we hier met z’n allen iets aan doen en kunnen we de datum langzaam maar zeker terugdringen. Nederland is zelf al op de goede weg. We liggen dan nog wel steeds ruim voor op het wereldwijde gemiddelde, maar de Nederlandse datum valt steeds later en de Nederlandse voetafdruk wordt kleiner. We hebben in Nederland al een hele aarde minder nodig dan een aantal jaren terug!

Er zijn heel veel dingen die we met z’n allen kunnen doen om de datum terug te dringen. Op www.overshootday.org laten ze zien wat je kunt doen, en wat de impact daarvan is. Als we met z’n allen 50% minder de auto pakken en in plaats daarvan kiezen voor de fiets of het OV, scheelt dat 11,5 dagen. En als we 50% minder vlees eten? Weer 15 dagen gewonnen. De CO2-uitstoot halveren zou de datum zelfs ruim drie maanden uitstellen.

Maar dat er iets moet gebeuren is wel duidelijk. We hebben maar één aarde, dus laten we die een beetje heel houden. Laten we met z’n allen proberen Earth Overshoot Day zo ver mogelijk uit te stellen!

Genoeg hebben aan één aarde2019-08-16T09:32:56+01:00

juli 2019

Bruisende stad, bottom-up of top-down?

2019-07-31T11:25:35+01:00

Bruisende stad, bottom-up of top-down?

Wat maakt nou dat een stad gaat bruisen? Dat is een vraag die steeds vaker bij mij naar boven komt. De ene stad vind ik leuker, dan de andere en dat heeft niet te maken met het aantal mensen of de omvang. Waardoor komt dat dan wel? Ik ben de laatste tijd veel op ontdekkingsreis geweest, zoals naar Placemaking Week Europe en WeMakeTheCity. Het is mij opgevallen dat het gaat om hoe betrokken bewoners zijn en welke initiatieven leven in een gebied. Dit kan zowel bottom-up door de buurtbewoners of top-down door een privaat bedrijf/gemeente. Het draait er om dat er betrokkenheid is en community wordt gevormd. Dit zorgt ervoor dat er iets onverwachts en creatiefs kan bestaan.

Tijdens WeMakeTheCity was ik aanwezig bij “places that matter”. Dit ging over het belang van de creatieve sector en de mogelijkheid om dit te kunnen faciliteren in de stad door bijvoorbeeld festivals een plek te geven. In Amsterdam worden deze plekken steeds verder buiten het centrum geplaatst en in de stad zelf is hier geen ruimte meer voor. Mensen en buurtbewoners klagen over geluidoverlast of willen de drukte niet in de buurt hebben. Dit zorgt er voor dat de stad minder spannend wordt, het onverwachte verdwijnt en een stad wordt netjes. Daarom worden er weer nieuwe initiatieven opgezet.

Er was ook aan iemand gevraagd om te praten over vrijplaatsen in de stad. Dit zijn de krakersbewegingen die achter Ruigoord zitten. Een dorp in Gemeente Amsterdam die is gekraakt. Zij gaf aan dat er juist iets spannends en onverwachts ontstaat zodra het niet meer om geld gaat, maar om de ontplooiing van een persoon op creatief vlak. Opgestelde regels spelen niet een grote rol, het draait juist om normen en waarden.

Dit alles is natuurlijk heel inspirerend en voor een stad zeker een belangrijk onderdeel. Wat een stad zonder onverwachte en creativiteit is dat nog wel een levendige stad. Heeft een stad niet juist plekken nodig waar er ruimte is om te experimenteren? Wat doen we als deze plekken verdwijnen, waar gebeurt dit dan? Ik denk dat er ruimte vrij moet blijven om een onverwachte in de stad te laten ontstaan.

Bruisende stad, bottom-up of top-down?2019-07-31T11:25:35+01:00

Het belang van verlaten plekken

2019-07-26T12:20:26+01:00

Het belang van verlaten plekken

We blijven bouwen en steden uitbreiden, groeien, groter en nog groter. Logisch, want de vraag naar woningen is enorm. Maar moet alles altijd plat wanneer er nieuw gebouwd word? Of ligt er juist een uitdaging in het behouden van de originele omgeving en deze schoonheid mee te nemen in de nieuwe plannen? Ikzelf zie vooral een meerwaarde in deze schoonheid van verlaten plekken en vertel je graag waarom.

Je kent het misschien wel dat je tijdens het wandelen of tijdens een vakantie op een verlaten plek komt. Een kasteel dat er vervallen en verlaten uitziet, een oud pretpark waar al jaren geen gebruik van is gemaakt of misschien zelfs een ziekenhuis waar, nadat het bijvoorbeeld failliet is gegaan, niet meer naar omgekeken is. Waarschijnlijk bekruipt je een nieuwsgierig gevoel en voel je de spanning stijgen, wat zal er binnen te zien zijn? Zal ik een kijkje nemen? Wat zal ik daar aantreffen, welk verhaal word mij verteld als ik door de gangen dwaal? Hebben mensen hun hele hebben en houden achtergelaten of is het gebouw leeg en heeft de natuur het overgenomen?

Het opzoek gaan naar deze verlaten plekken is voor sommige mensen een ware hobby geworden en heeft dus ook een naam gekregen: Urbex (Urban exploring). Urbex is het bezoeken, fotograferen en documenteren van infrastructuur gemaakt door de mens, meestal verlaten gebouwen of niet openbaar toegankelijke locaties. De term werd omstreeks 1990 bedacht door de Canadese explorer Jeff Chapman, ook gekend als Ninjalicious, die met het tijdschrift Infiltration en de website infiltration.org gestart was.

“Laat slechts voetstappen achter, neem slechts foto’s mee”

De meeste explorers zijn er slechts op uit om foto’s en/of video’s te maken van oude gebouwen, zowel van binnen als buiten. Sommigen plaatsen deze vervolgens op een website of beheren een collectie (zoals Henk van Rensbergen). Sommigen beoefenen ‘urban exploring’ vooral voor de opwinding vanwege het gevaarlijke en/of verboden karakter van plekken, bijvoorbeeld het beklimmen van hoge objecten als bruggen en communicatietorens (bron: Wikipedia). Daarnaast komen de ‘urbexlocaties’ ook steeds meer in trek bij fotografen als decor voor fotosessie, zoals bij bijvoorbeeld het Zeefgebouw op het Suikerterrein in Groningen.

Deze verlaten plekken, ademen dus mysterie en geschiedenis en zijn een belangrijk DNA voor een plek. Het heeft een attractiewaarde en is niet maakbaar. De bunkers in de vloeivelden van het Suikerunieterrein in Groningen zijn zo’n voorbeeld van een verlaten plek. Deze plek heeft een verhaal te vertellen door het feit dat het intact gehouden is en de natuur de heft in handen heeft genomen. Het laat je fantaseren over de herkomst en het verhaal en kan je enorm inspireren. Ik denk dus dat we altijd moeten zoeken naar aanknopingspunten om deze plekken te behouden en te combineren met een toekomstige leefomgeving. Het bestaande DNA oftewel de basis en de schoonheid van de plek ligt er al, waarom deze dan niet gebruiken?

Wil je hier meer over zien/lezen? Dan kan ik je de boeken van Henk van Rensbergen aanbevelen.

Het belang van verlaten plekken2019-07-26T12:20:26+01:00

Doe eens gek, doe circulair!

2019-07-17T12:57:10+01:00

Doe eens gek, doe circulair!

Langzaam maar zeker ontstaat er steeds meer interesse in circulariteit. En dat is maar goed ook, want met het lineaire model waarin nu nog vaak gedacht wordt putten we langzaam maar zeker de aarde uit, raken grondstoffen op en wordt de afvalberg alleen maar groter. Maar wat houdt die circulariteit en de circulaire economie nou precies in? En nog belangrijker, hoe pas je die principes toe in de praktijk? Dit zijn vragen waar veel mensen mee zitten. Om antwoord op deze vragen te kunnen geven is er in Amsterdam-Zuid Circl. Circl is een circulair platform, maar vooral ook een circulair gebouw en een showcase voor wat er allemaal mogelijk is op het gebied van circulair bouwen en ondernemen.

Circl is een circulair paviljoen en een initiatief van ABN Amro waar ze een circulaire aanpak van produceren en consumeren laten zien, waarbij grondstoffen opnieuw gebruikt kunnen worden en er niets verloren gaat, om zo bij te dragen aan een duurzamere wereld. De circulaire economie gaat uit van het principe dat grondstoffen optimaal gehouden worden en dat deze grondstoffen aan het einde van de levenscyclus van het gebouw of product waarin deze gebruikt zijn nog net zo waardevol zijn als aan het begin. Afgelopen week was ik in Amsterdam en heb ik een kijkje genomen bij Circl en ik vond het een hele inspirerende plek! Het leuke vond ik dat de circulaire principes overal ook zichtbaar zijn en anders door middel van een bordje wel worden uitgelicht. Zo lees je dat de wc’s worden doorgespoeld met opgevangen regenwater en dat de gebruikte papieren handoekjes om je handen mee te drogen weer worden verzameld om nieuwe van te maken. Verder kan je zien dat de constructie overal met bouten en klikverbindingen in elkaar zit en niet is verlijmd, zodat later alles weer uit elkaar gehaald kan worden en ergens anders weer kan worden gebruikt. Ook in de tuin zijn vele voorbeelden te zien. Zo staan er bankjes gemaakt van oude fietsframes, worden er stalen afrasteringen gebruikt die volledig modulair zijn zodat ze in een volgend leven ook in hele andere samenstellingen kunnen worden gebruikt en hebben de klinkers al een heel leven achter de rug op een andere plek.

Circulariteit biedt super veel mogelijkheden en Circl is een mooie plek om deze mogelijkheden een keer in de praktijk toegepast te zien worden. Dus ben je een keer in Amsterdam-Zuid en heb je wat tijd over, ga dan eens kijken!

Doe eens gek, doe circulair!2019-07-17T12:57:10+01:00

mei 2019

Groots wonen in een microwoning

2019-05-06T10:49:39+01:00

Groots wonen in een microwoning

Het is vast geen onbekend fenomeen, door het dichtslibben van de steden, door de toenemende woningvraag, ploppen microwoningen als paddenstoelen uit de grond. De vraag naar microwoningen in stedelijke gebieden lijkt groter dan ooit, wegens de vaak ‘betaalbare’ huur- of zelfs koopprijzen. De afmeting van een woning varieert maar is vaak niet groter dan 60m2, het is dan ook een sport om het maximale uit je microwoning te halen
Ik inspireer jullie graag in deze blog met hoe je een microwoning tot een ruimtelijke en vooral een fijn thuis kan laten ervaren?

Ik stuitte laatst op een ontwerp via Husos Arquitectos uit Spanje. Zij hebben een 46m2 appartement in Madrid ontworpen. Bijzonder in dit ontwerp is het handig gebruik maken van de beperkte ruimte, met behoud van het ruimtelijk gevoel, kijk daar willen we meer over weten!

Door het gebruik van een materiaal; multiplex, straalt de ruimte rust uit. Doordat ook de overige wanden in dezelfde tint als de multiplex zijn geverfd, bestaat de ruimte dus als het ware uit een groot, op maat gemaakt, meubelstuk. Er word vaak gedacht dat je in kleine ruimtes met kleine elementen moet werken, integendeel! Werk met grote, passende meubels en je zult zien dat de ruimte optisch ruimtelijker word ervaren. Door multiplex toe te passen als meubilair, valt het bijna niet op in de ruimte, het blend in en lijkt een onderdeel van de originele architectuur. Om de ramen heen is kastruimte gemaakt, zo ontstaat er meer opbergruimte, en krijgen de ramen tegelijk meer diepte, een soort lijst die de aandacht vestigt op de bomen buiten.

Een truc die vaker in microwoningen wordt toepast is de flexibiliteit van de ruimte. Zo kan het siësta-bed onder het raam transformeren in een groot diascherm waardoor je je eigen thuisbioscoop krijgt. Maar door het diascherm ontstaat er ook een afgeschermde ruimte die weer als extra slaapplek benut kan worden. Op deze manier heb je minder effectieve ruimte nodig en blijft het gevoel van rust en ruimte behouden.

In het geval van het appartement in Madrid, speelt luchtcirculatie een belangrijke rol. Het word al snel warm in een microappartement, te warm. Om dit probleem enigszins op te lossen, is het belangrijk om de ruimte tussen de oost en west zijde van het appartement zo open mogelijk te houden, wat dus inhoud dat er niet zo min mogelijk blokkades in de weg staan als het aankomt op het interieur.

Ook is er door Husos Arquitectos een verticale groente tuin geïnstalleerd op het balkon. Voor het balkon hangen gordijnen gemaakt van transparant plastic, die het effect van een kas nabootst in de winter en een gordijn gemaakt van textiel, die schaduw creëert in de zomer. De opbrengst van de moestuin is meer dan genoeg voor alleen de bewoner, wat weer de mogelijkheid geeft om dit te delen met anderen en dus aanzet tot het maken van nieuwe contacten. Ook zorgen de planten naast voedsel, voor een verkoelend effect, waardoor er geen mechanisch koelsysteem geïnstalleerd hoeft te worden in het appartement. Het grijze water dat gebruikt word in de douche wordt gefilterd en hergebruikt om de planten te bewateren.

Al met al dus een super inspirerend ontwerp met goede uitgangspunten, zelfs de hond heeft zijn eigen koele plekje gekregen.

Groots wonen in een microwoning2019-05-06T10:49:39+01:00

april 2019

Hoe nudging in publieke gebouwen wordt toegepast.

2019-04-26T13:16:09+01:00

Hoe nudging in publieke gebouwen wordt toegepast?

Waarom loop je in een gebouw altijd naar een bepaald punt of via een bepaalde route en kom je nooit op onbekende plekken? Dit gebeurt niet alleen in je eigen flat of kantoor, maar net zo goed in het ziekenhuis, schoolgebouw of gemeentehuis. Wat je misschien niet weet, is dat deze keuzes onbewust worden gemaakt. Je loopt dus net als vele anderen dezelfde route automatisch naar de lift of naar de informatiebalie.

Wist je dat dit niet je eigen keuze is en je onbewust gestimuleerd wordt? Zelfs als jij denkt dat je bewust de weg vraagt, wordt je zo gestimuleerd dat je dit aan de juiste persoon vraagt met de kennis of zelf de weg kunt vinden zonder dat deze bekend voor je is.

Natuurlijk vraag jij je dan misschien wel af, hoe wordt dit dan gedaan? Een specifiek antwoord is hier niet op. Er wordt gebruik gemaakt van kleuren, vormen of lijnen (bewegwijzering, icoontjes), en met woorden. Allemaal aangepast op de omgeving en het soort bezoekers. Dit verschilt per gebouw en de functie die hierbij hoort. Het is belangrijk dat een bepaalde sfeer of gedrag wordt gestimuleerd, want in een kantoor of school wil je duidelijk aangeven waar je iemand kunt vinden.

Neem nou een ziekenhuis. Het gebouw moet een betrouwbare, medische en professionele uitstraling hebben. Dat is niet het enige. Stel je voor dat je niet op tijd bent voor je afspraak, want je kon niet de juiste balie vinden. Kan natuurlijk iedereen overkomen. Echter als dit 1 op de 10 bezoekers overkomt, dan gaat er iets mis. De agenda loopt in de war en er is een nieuwe afspraak nodig. Dit kost tijd.

Een ziekenhuis is daarnaast een hele gevoelige plek waar mensen slecht nieuws krijgen of zenuwachtig zijn voor een behandeling. In deze situatie wil je natuurlijk mensen gerust en op hun gemak stellen. Ook dit komt terug in de uitstraling van het gebouw. Dit geldt voor zowel de buiten- als binnenkant van een gebouw. Het gaat om de gehele ervaring die iemand heeft. Wat voelt, ziet, hoort en ruikt iemand. Kortom het draait allemaal om het prikkelen van de juiste zintuigen. Doe je dit goed, dan kun je er voor zorgen dat iemand onbewust een fijn gevoel krijgt en tijd bespaart.

Hoe nudging in publieke gebouwen wordt toegepast.2019-04-26T13:16:09+01:00

Een groene stad heeft de toekomst

2019-04-17T15:10:55+01:00

Een groene stad heeft de toekomst

Steden worden steeds verder volgebouwd. Dit is niet zo gek, aangezien steeds meer mensen naar de stad verhuizen en die mensen moeten wel een plekje krijgen om te wonen. Wereldwijd wonen er inmiddels meer mensen in de stad dan op het platteland en in Nederland is dit zelfs al 70% van de bevolking. Maar doordat de steden steeds voller worden is er steeds minder ruimte voor groen in de stad. Groen is essentieel voor de leefbaarheid van stedelijk gebied. Bomen en planten maken de stad klimaatbestendiger, gezonder en simpelweg een fijnere plek om te leven.

In dichtbebouwde gebieden is steeds minder groen te vinden en dit brengt nogal wat gevolgen met zich mee. De biodiversiteit komt in het gedrang, de luchtkwaliteit verslechtert en de temperaturen stijgen. Wat is dan een goede oplossing? Nou, weer meer groen in de stad!

Groen in de gebouwde omgeving verbetert de omgevingskwaliteit. Meer groen zorgt voor een betere luchtkwaliteit, komt ten goede aan de biodiversiteit, ontziet het riool doordat water wordt vastgehouden en heeft een verkoelend effect op de omgeving. Bovendien heeft een groene omgeving ook een positieve invloed op de mensen in het gebied. Planten zorgen ervoor dat mensen zich energieker voelen, zich beter kunnen concentreren en minder stress ervaren.

Er zijn heel veel manieren waarop groen kan worden toegepast in de stad. En behalve het simpelweg planten van meer bomen en planten, zijn er ook manieren om groen toe te passen die maar weinig ruimte in beslag nemen! Wat dacht je van een begroeid dak? Of een verticale tuin op de gevel? Door de stad weer groener te maken en meer bomen, planten en grassen in de gebouwde omgeving te integreren maken we de stad weer leefbaarder en een fijnere plek om te wonen, te werken en te recreëren. En dankzij alle positieve effecten die het groen met zich meebrengt is het ook economisch gezien vaak een goede investering. Dus waar wachten we nog op?

Een groene stad heeft de toekomst2019-04-17T15:10:55+01:00

Wat spaghetti kan doen met de leefomgeving van de toekomst.

2019-04-11T09:41:20+01:00

Wat spaghetti kan doen met de leefomgeving van de toekomst.

Het is alweer een tijdje geleden, maar we gaan ons best doen de coole dingen die we tegenkomen, wat meer te delen! Deze week schrijf ik een blog over een alledaags, voor het gevoel wellicht een monumentaal object die waarschijnlijk iedereen wel kent: een bankje op straat oftewel het ‘straat-bankje’. Ze zijn redelijk hetzelfde overal en vanuit mijn perspectief: de wereld die super erg industrialiseert, dan mogen dit soort dingen dus zeker creatiever in onze alledaagse omgeving.

Deze week schrijf ik over een ontwerp voor een ‘straat-bankje’ van Pablo Reinoso: de ‘Spaghetti Bench’. Het zijn straat-bankjes van hout, met een andere, zeker creatievere insteek dan het gemiddelde straat-bankje. De naam Spaghetti Bench lijkt mij dan ook zeer toepasselijk.

Wat ik zo cool vind van de Spaghetti Bench is de ‘wilde’ groei die het bankje illustreert vanuit het materiaal. De groei van dit levende, niet te temmen materiaal komt hierin heel cool naar voren. Dit doet me denken aan wat ik op de Dutch Design Week ook al zag. Een ontwerp van Sho Ota: According to the grain. Een serie van krukjes en bankjes waar de kenmerken zoals noesten van het hout juist gebruikt werden om de ‘mooiheid en perfectie’ van het materiaal te benadrukken.

De wereld industrialiseert steeds meer, ook kijkend naar robotisering en harde materialen zoals steen in onze leefomgeving. Ik zie steeds meer ontwerpen waarin ‘zachtheid en natuur’ symbool staan voor een gezonde stad. Tuurlijk met de verhitte woningmarkt is het nodig, maar de leefomgeving van de toekomst moet volgens mij ook een plek zijn waar fantasie en dwalen mogelijk is. Met dit soort ontwerpen blijven we geprikkeld in onze leefomgeving. Dat niet alles in hokjes gestopt moet worden, of voor dit specifieke object, recht en ‘zoals gebruikelijk’ wordt afgewerkt. Zorgt juist voor een bepaalde speelsheid en rebelsheid in alledaagse objecten van onze leefomgeving, waar ik juist wel weer blij van wordt.

Wat spaghetti kan doen met de leefomgeving van de toekomst.2019-04-11T09:41:20+01:00