juli 2019

Het belang van verlaten plekken

2019-07-26T12:20:26+01:00

Het belang van verlaten plekken

We blijven bouwen en steden uitbreiden, groeien, groter en nog groter. Logisch, want de vraag naar woningen is enorm. Maar moet alles altijd plat wanneer er nieuw gebouwd word? Of ligt er juist een uitdaging in het behouden van de originele omgeving en deze schoonheid mee te nemen in de nieuwe plannen? Ikzelf zie vooral een meerwaarde in deze schoonheid van verlaten plekken en vertel je graag waarom.

Je kent het misschien wel dat je tijdens het wandelen of tijdens een vakantie op een verlaten plek komt. Een kasteel dat er vervallen en verlaten uitziet, een oud pretpark waar al jaren geen gebruik van is gemaakt of misschien zelfs een ziekenhuis waar, nadat het bijvoorbeeld failliet is gegaan, niet meer naar omgekeken is. Waarschijnlijk bekruipt je een nieuwsgierig gevoel en voel je de spanning stijgen, wat zal er binnen te zien zijn? Zal ik een kijkje nemen? Wat zal ik daar aantreffen, welk verhaal word mij verteld als ik door de gangen dwaal? Hebben mensen hun hele hebben en houden achtergelaten of is het gebouw leeg en heeft de natuur het overgenomen?

Het opzoek gaan naar deze verlaten plekken is voor sommige mensen een ware hobby geworden en heeft dus ook een naam gekregen: Urbex (Urban exploring). Urbex is het bezoeken, fotograferen en documenteren van infrastructuur gemaakt door de mens, meestal verlaten gebouwen of niet openbaar toegankelijke locaties. De term werd omstreeks 1990 bedacht door de Canadese explorer Jeff Chapman, ook gekend als Ninjalicious, die met het tijdschrift Infiltration en de website infiltration.org gestart was.

“Laat slechts voetstappen achter, neem slechts foto’s mee”

De meeste explorers zijn er slechts op uit om foto’s en/of video’s te maken van oude gebouwen, zowel van binnen als buiten. Sommigen plaatsen deze vervolgens op een website of beheren een collectie (zoals Henk van Rensbergen). Sommigen beoefenen ‘urban exploring’ vooral voor de opwinding vanwege het gevaarlijke en/of verboden karakter van plekken, bijvoorbeeld het beklimmen van hoge objecten als bruggen en communicatietorens (bron: Wikipedia). Daarnaast komen de ‘urbexlocaties’ ook steeds meer in trek bij fotografen als decor voor fotosessie, zoals bij bijvoorbeeld het Zeefgebouw op het Suikerterrein in Groningen.

Deze verlaten plekken, ademen dus mysterie en geschiedenis en zijn een belangrijk DNA voor een plek. Het heeft een attractiewaarde en is niet maakbaar. De bunkers in de vloeivelden van het Suikerunieterrein in Groningen zijn zo’n voorbeeld van een verlaten plek. Deze plek heeft een verhaal te vertellen door het feit dat het intact gehouden is en de natuur de heft in handen heeft genomen. Het laat je fantaseren over de herkomst en het verhaal en kan je enorm inspireren. Ik denk dus dat we altijd moeten zoeken naar aanknopingspunten om deze plekken te behouden en te combineren met een toekomstige leefomgeving. Het bestaande DNA oftewel de basis en de schoonheid van de plek ligt er al, waarom deze dan niet gebruiken?

Wil je hier meer over zien/lezen? Dan kan ik je de boeken van Henk van Rensbergen aanbevelen.

Het belang van verlaten plekken2019-07-26T12:20:26+01:00

mei 2019

Groots wonen in een microwoning

2019-05-06T10:49:39+01:00

Groots wonen in een microwoning

Het is vast geen onbekend fenomeen, door het dichtslibben van de steden, door de toenemende woningvraag, ploppen microwoningen als paddenstoelen uit de grond. De vraag naar microwoningen in stedelijke gebieden lijkt groter dan ooit, wegens de vaak ‘betaalbare’ huur- of zelfs koopprijzen. De afmeting van een woning varieert maar is vaak niet groter dan 60m2, het is dan ook een sport om het maximale uit je microwoning te halen
Ik inspireer jullie graag in deze blog met hoe je een microwoning tot een ruimtelijke en vooral een fijn thuis kan laten ervaren?

Ik stuitte laatst op een ontwerp via Husos Arquitectos uit Spanje. Zij hebben een 46m2 appartement in Madrid ontworpen. Bijzonder in dit ontwerp is het handig gebruik maken van de beperkte ruimte, met behoud van het ruimtelijk gevoel, kijk daar willen we meer over weten!

Door het gebruik van een materiaal; multiplex, straalt de ruimte rust uit. Doordat ook de overige wanden in dezelfde tint als de multiplex zijn geverfd, bestaat de ruimte dus als het ware uit een groot, op maat gemaakt, meubelstuk. Er word vaak gedacht dat je in kleine ruimtes met kleine elementen moet werken, integendeel! Werk met grote, passende meubels en je zult zien dat de ruimte optisch ruimtelijker word ervaren. Door multiplex toe te passen als meubilair, valt het bijna niet op in de ruimte, het blend in en lijkt een onderdeel van de originele architectuur. Om de ramen heen is kastruimte gemaakt, zo ontstaat er meer opbergruimte, en krijgen de ramen tegelijk meer diepte, een soort lijst die de aandacht vestigt op de bomen buiten.

Een truc die vaker in microwoningen wordt toepast is de flexibiliteit van de ruimte. Zo kan het siësta-bed onder het raam transformeren in een groot diascherm waardoor je je eigen thuisbioscoop krijgt. Maar door het diascherm ontstaat er ook een afgeschermde ruimte die weer als extra slaapplek benut kan worden. Op deze manier heb je minder effectieve ruimte nodig en blijft het gevoel van rust en ruimte behouden.

In het geval van het appartement in Madrid, speelt luchtcirculatie een belangrijke rol. Het word al snel warm in een microappartement, te warm. Om dit probleem enigszins op te lossen, is het belangrijk om de ruimte tussen de oost en west zijde van het appartement zo open mogelijk te houden, wat dus inhoud dat er niet zo min mogelijk blokkades in de weg staan als het aankomt op het interieur.

Ook is er door Husos Arquitectos een verticale groente tuin geïnstalleerd op het balkon. Voor het balkon hangen gordijnen gemaakt van transparant plastic, die het effect van een kas nabootst in de winter en een gordijn gemaakt van textiel, die schaduw creëert in de zomer. De opbrengst van de moestuin is meer dan genoeg voor alleen de bewoner, wat weer de mogelijkheid geeft om dit te delen met anderen en dus aanzet tot het maken van nieuwe contacten. Ook zorgen de planten naast voedsel, voor een verkoelend effect, waardoor er geen mechanisch koelsysteem geïnstalleerd hoeft te worden in het appartement. Het grijze water dat gebruikt word in de douche wordt gefilterd en hergebruikt om de planten te bewateren.

Al met al dus een super inspirerend ontwerp met goede uitgangspunten, zelfs de hond heeft zijn eigen koele plekje gekregen.

Groots wonen in een microwoning2019-05-06T10:49:39+01:00