januari 2022

Mijn tijd als Ideeënjager

2022-01-20T12:27:35+01:00

Mijn tijd als Ideeënjager

Hallo iedereen,

Komende maand zal er voor mij een einde komen aan mijn tijd als Ideeënjager. Na 1,5 jaar is het goed geweest en zal ik aan de slag gaan als projectontwikkelaar. Voor mij reden om terug te blikken op mijn tijd als Ideeënjager, want het is nogal een bijzondere baan die je hebt. Ik herinner mij nog goed dat ik in juni 2020 voor het eerst ons kantoortje binnenstapte op de Luchtstroom. Ik was erg onder de indruk van wat de Ideeënjagers in korte tijd en met beperkte middelen daar voor elkaar hadden gekregen. Het was hartje coronacrisis en kort daarvoor hadden Casper en Helma het hele plein vol getekend met cirkels. Dit noemden zij het 1,5 meter plein. Iets wat toen nog uniek was en daarom ook landelijk in het nieuws wist te komen. Het is denk ik kenmerkend voor de Ideeënjagers, vooruit denken. Die middag liep ik door de stad en hoopte ik ontzettend dat ik de baan zou krijgen. Je zou namelijk niet alleen gaan werken aan gebiedsontwikkeling, maar ook aan een eigen persoonlijke project naar keuze en er zou geklust moeten worden om de Luchtstroom mooi te houden. Twee dagen later kreeg ik het telefoontje dat ik was aangenomen en toen begon het avontuur.

In de zomer begon ik samen met Serra en Sara aan de klus. Binnen één maand zouden we al een plan moeten maken voor een wijk en die naar de architect moeten doorspelen. Dat was best even aanpoten, vooral omdat wij alle drie nog totaal geen ervaring hadden met hoe je zoiets doet. Daarnaast hadden we natuurlijk wel de steun van onze coaches, Jeroen en Angeliek. Zij waren vooral betrokken bij mijn persoonlijke project. In het persoonlijke project mochten we gaan werken aan iets wat relevant zou zijn voor de leefomgeving van de toekomst en tegelijkertijd vernieuwend zou zijn. Verder was het de bedoeling om het te kunnen testen op de Luchtstroom. Ik weet nog goed dat ik al snel had besloten om iets met waterberging te gaan doen. Het eerste idee wat ik had was een wadi met bloemen er in die het hele jaar voeding konden bieden aan bijen. Tot grote frustratie van mijzelf vonden Jeroen en Angeliek het niet vernieuwend genoeg. Telkens moest ik een stap verder gaan om het idee nog vernieuwender te maken. Een ontzettend leerzaam en achteraf ook leuk proces, want ik kan niet anders dan trots zijn op wat het uiteindelijk is geworden.

Daarnaast gingen ook de andere projecten binnen gebiedsontwikkeling gewoon door, met hoogtepunten en dieptepunten. Als ik één ding wel geleerd heb dan is het flexibel zijn en tegenslagen kunnen verwachten, want het gaat bijna nooit helemaal vanzelf en in één keer goed. Verder waren er natuurlijk de werkzaamheden op de Luchtstroom zelf. Ik zal heel eerlijk zijn. Klussen was niet echt mijn ding. Ik heb altijd twee linkerhanden gehad, dus voor mij was de uitdaging des te groter. Ik moest er daarom wel even in komen om de handen uit de mouwen te steken. Toch heb ik mezelf hierin ook wel verrast. Na enige tijd stond ik samen met collega’s onze honesty bar in elkaar te timmeren en even later een ‘’melkpak’’ in de verf te zetten. Natuurlijk was het opknappen van de Strandtent de grootste uitdaging. Volgens mij heb ik nog steeds de houtsnippers in mijn haar zitten van al dat zagen.

Al met al was het een groot avontuur. Ik wil de huidige en vooral ook toekomstige Ideeënjagers heel veel succes wensen. Jullie zullen ongetwijfeld weer heel andere dingen gaan meemaken dan ik, want er het leven als Ideeënjager verandert constant.

Mijn tijd als Ideeënjager2022-01-20T12:27:35+01:00

november 2021

Dag van de Stad, Weg met de luifel!

2021-11-12T11:44:40+01:00

Dag van de stad, weg met de luifels!

 

In mijn vorige blog heb ik het gehad over de Stad van de Toekomst. Er waren die dag uiteraard meer sprekers dan Maarten van Rossem en Jan Gehl en ik wil het vandaag graag hebben over het verhaal van kunstenaar en ontwerper Michel Huisman. Het evenement Stad van de Toekomst werd dit jaar georganiseerd in de stad Heerlen in Zuid-Limburg. De meesten van jullie zullen hier direct een associatie bij hebben; mijnwerkersstad, achterstandsregio, veel leegstand, werkloosheid misschien?

Ik vind het altijd leuk als iemand je meeneemt in de geschiedenis van een stad, om te begrijpen waarom een stad er zo bijligt als het nu doet. Dat is precies wat Michel Huisman tijdens zijn ‘’last lecture’’ probeerde te doen. Hij liet onder andere afbeeldingen zien van Heerlen van voor de oorlog. Oude karakteristieke panden gelegen aan kleine gezellige straten. Na de oorlog, kwam Heerlen verder tot bloei. De mijnen begonnen steeds meer steenkool te winnen en Heerlen moest meegaan met haar tijd om economisch bij te blijven. Het hele stadscentrum werd omgegooid door de bouw van modernistische gebouwen. Oude panden verdwenen om ruimte te maken voor de auto en tot overmaat van ramp, wilden alle winkels een luifel, zodat mensen tijdens regenbuien droog konden blijven winkelen. Deze luifels zijn nog steeds veel terug te vinden in het straatbeeld en het is volgens Michel erg moeilijk om pandeigenaren te dwingen om hier iets aan te doen. Gemeenten zijn niet bij machte om pandeigenaren te dwingen om de luifels te verbouwen en pandeigenaren hebben vaak niet de financiële wil om er iets aan te doen. Michel heeft daar een ontzettend leuke oplossing voor bedacht in Heerlen. Hij is met een groep vrijwilligers begonnen met Atelier Stadsrevisie, waar men zelf op maat gemaakte façades voor winkels bouwt. Eerst wordt de onderste etage, inclusief luifel opgemeten door de vrijwilligers. Zij bouwen ergens in een atelier de hele façade van de benedenverdieping na met tweedehands materialen, maar dan in oude stijl en plaatsen vervolgens die hele benedenverdieping in het winkelpand op de plek van de lelijke modernistische luifel. Dit is een stuk goedkoper dan wanneer een professioneel bedrijf hiervoor moet worden ingehuurd. Soms zijn de kosten om het professioneel aan te pakken een ton, terwijl Michel Huisman het met zijn groep voor een paar duizend euro kan bouwen. Een ontzettend goed initiatief dus!

De dagen na de toespraak van Michel zag ik in Groningen opeens overal modernistische luifels opduiken. Vooral de Nieuwe Ebbingestraat hangt er vol mee en het geeft een heel chaotische indruk als je er langsloopt. Ik vraag me af of we in Groningen niet net zoiets kunnen doen als in Heerlen? Kunnen we hier de luifels ook herstellen en het oude karakter van de Nieuwe Ebbingestraat terugbrengen? En hoe zou dat er dan uit zien? In de onderstaande twee foto’s zijn voorbeelden te zien van modernistische puisten in de stad. Twee panden waarbij het totale onderste deel van de gevels verwoest zijn met reclame en een overkapping. Ontzettend zonde!

Als je dan vervolgens kijkt hoe het óók kan, dan geeft het een heel ander beeld. Hieronder een paar voorbeelden uit zowel de Nieuwe- als de Oude Ebbingestraat. Op deze twee plekken zien de gevels er stijlvol uit. Hoewel ik mijn twijfels heb of de gevel van het linker pand in de eerste foto wel origineel is.

Dus gemeentes; wanneer je je stad op een makkelijke manier aantrekkelijk wilt maken, dan is het verwijderen van de modernistische luifels een goede eerste stap om dit te bereiken! Wil je meer lezen over het project van Michel? Kijk dan vooral even op de website: http://www.atelierstadsrevisie.nl/asta/project

Dag van de Stad, Weg met de luifel!2021-11-12T11:44:40+01:00

Dag van de Stad, Lezingen van Jan Gehl en Maarten van Rossem

2021-11-12T11:50:54+01:00

Dag van de Stad, lezingen van Jan Gehl en Maarten van Rossem

 

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven, dus het werd hoog tijd om dit weer op te pakken. Afgelopen week hebben wij als Ideeënjagers online deelgenomen aan het “Dag van de Stad” evenement. Tijdens dit evenement kwamen een aantal sprekers aan het woord over de stad van de toekomst. Dit doen ze in de zogenaamde ‘’Last lectures’’, met het idee dat het de laatste kans is om nog wat te doen voor het klimaat en de steden van de toekomst. Zo waren onder andere Jan Gehl en Maarten van Rossem te gast, om te vertellen over hun visie op de stad van de toekomst.

Jan Gehl was de eerste spreker van de dag. Jan Gehl is een beroemde Deense architect en stedenbouwkundige die zich sterk maakt voor ”steden voor mensen”. Hij vertelde in zijn lezing over de oude binnensteden die zijn gemaakt op de menselijke schaal en dat er niet werd gekeken naar het design van gebouwen, maar juist naar het ontwerp van ruimtes. Wanneer je door de oude binnensteden loopt zijn het vaak de pleinen die de belangrijkste en meest populaire plek van de stad vormen. Volgens Jan Gehl is het compleet mis gegaan na de tweede wereldoorlog, toen het modernisme belangrijk werd in de stedenbouw. Steden werden niet meer ontworpen op basis van ruimtes voor de mens, maar op basis van gebouwen. In moderne steden zie je allemaal blokkendozen staan die totaal geen chemie met elkaar hebben. In Groningen vind ik zelf de ABN-AMRO aan de grote markt hier een goed (of slecht) voorbeeld van (zie onderstaande afbeelding) Bovendien moest er na de Tweede Wereldoorlog ruimte gemaakt worden voor de auto en dit heeft de totale menselijke maat de das omgedaan. Kleinschalige straten werden omgetoverd tot brede straten om zo de auto de ruimte te geven. De menselijke maat was compleet zoek!

Ook historicus Maarten van Rossem benadrukt dat de oude binnensteden veel beter ontworpen zijn. Hij noemt deze steden ‘’de gezellige steden’’. Nou is het natuurlijk interessant; hoe kunnen we die ‘’gezellige stad’’ gebruiken bij het bouwen van nieuwe wijken? Volgens Maarten moet je daar niet aan willen beginnen. ‘’De ‘suburbia’ zijn er om te wonen en hebben de ruimte voor de auto, de gezellige steden zijn oud en hebben die ruimte niet.’’ Volgens Maarten moeten die twee dingen strikt gescheiden blijven. Zelf ben ik het daar niet mee eens. In veel wijken die autovrij zijn gemaakt, zie je dat de leefbaarheid een enorme boost heeft gekregen. Mensen verblijven op straat, het is veiliger en er is meer groen. Natuurlijk is dit sterk afhankelijk van de wensen van bewoners. De ene bewoner wil het liefst een auto voor de deur, terwijl andere bewoners het liefst met de fiets naar hun werk gaan. Dit hebben wij zelf ook ervaren in ons doelgroepenonderzoek. Maatwerk is daarom vereist om een ‘’gezellige wijk’’ te kunnen creëren die past bij de doelgroep die er komt wonen.

Al met al was het een zeer geslaagd evenement. We raden iedereen aan om bij de volgende editie aanwezig te zijn!

Dag van de Stad, Lezingen van Jan Gehl en Maarten van Rossem2021-11-12T11:50:54+01:00

juni 2021

Eerste week van Rosalie

2021-06-18T10:59:31+01:00

Hi iedereen! Ik ben Rosalie en ik ben vorige week begonnen als nieuwe Ideeënager. Tijdens mijn opleiding InterieurDesign heb ik mij bezig gehouden met het werken met diverse kleuren en materialen en het offline én digitaal ontwerpen en inrichten van ruimtes en omgevingen. Na het afronden van mijn studie ben ik de opleiding Communication & Multimedia Design gaan volgen.

Bij de studie Communication & Multimedia Design heb ik mij onder andere gespecialiseerd in conceptontwikkeling en communicatie. Ik houd mezelf graag bezig met vragen als: ‘hoe kom je tot een concept? Hoe laat je het aansluiten bij de behoeftes van de doelgroep? Wanneer is iets een concept? Hoe maak je dit testbaar?’. Dit past perfect bij het gedachtengoed van de Ideeënjagers, ik kan dus echt mijn hart ophalen.

En dan is het nu tijd voor mijn verslag van de eerste week!

Mijn eerste werkdag begon op dinsdagochtend op de Luchstroom op het Suikerunieterrein, de eigen locatie van de Ideeënjagers. Ik kende het Suikerunieterrein wel, maar de Luchstroom nog niet dus ik was blij verrast wat ik allemaal tegenkwam op deze locatie. We maakten eerst even kennis met een bakje koffie en daarna was het gelijk tijd voor de eerste presentatie: de snelcursus voor ideeënjagers. Hierna wist ik al een stuk meer over alles wat er afspeelt rondom de Ideeënjagers. Dinsdagmiddag was er digitaal een meeting en daarna mocht ik meehelpen met het ontwikkelen van een moodboard. Dit moodboard diende als visueel inspiratiebord met als thema klassieke, stadse architectuur.

Woensdagochtend heb ik meegeholpen met alle onderdelen van de minigolfbaan uit de opslag te halen en schoon te maken. Het was heerlijk weer, dus zeker geen straf! Er zit enorm veel diversiteit in de werkzaamheden in een werkweek. Zo kreeg ik woensdag middag weer een aantal interessante presentaties over de lopende projecten.

Donderdag was het tijd voor een inspiratiedag en daarom waren Sven, Serra en ik naar Winsum en Appingedam geweest. Het werkt inspirerend om op pad te gaan naar plekken waar je nog nooit bent geweest, omdat alles nieuw en onbekend is. Je hoeft niet ver van huis te zijn om de diversiteit te ervaren en te merken  dat er zoveel verschillende stijlen, architectuur en leefomgevingen terug te vinden zijn.

Vrijdag heb ik een dagje thuisgewerkt en heb ik mijn allereerste ideeën voor mijn persoonlijk project uitgeschreven. Naast de vaste projecten en werkzaamheden van de ideeënjagers mag ik namelijk aan de slag met een eigen project, gebaseerd op mijn persoonlijke interesses. Ik ben erg benieuwd wat ik over een half jaar al allemaal heb gedaan. Stay tuned!

Eerste week van Rosalie2021-06-18T10:59:31+01:00

Op ontdekkingsreis naar Winsum en Appingedam

2021-06-04T12:32:46+01:00

Zoals ik laatst al schreef in mijn blog, ziet de werkweek van een Ideeënjager er ietsjes anders uit. De Ideeënjagers zijn enthousiaste mensen die met onze idealen de wereld een stukje mooier willen maken. Wij als Ideeënjagers zijn continu op jacht naar nieuwe ideeën en innovaties. En hoe kunnen we nou beter nieuwe ideeën en innovaties op doen, dan er op uit te gaan?

Sven, Rosalie en ik zijn gisteren dus op ontdekkingsreis geweest. Wij zijn de laatste tijd bezig om te kijken welke elementen op een huis belangrijk zijn in bijvoorbeeld een stad of een dorp. Om zo te kijken hoe je de sfeer van een straat gezellig kan maken. Als je bijvoorbeeld naar Groningen kijkt, en dan bijvoorbeeld naar de Grote Leliestraat, zie je dat veel huizen een sierlijst op het dak hebben. Daarnaast zie je ook dat bijna alle huizen andere soorten ramen, deuren en kleuren stenen hebben. Dit doet natuurlijk veel met een wijk. Door variatie toe te voegen in de woningen, krijgt de straat sfeer. En dat is belangrijk!

Doordat de Ideeënjagers in Groningen gevestigd zijn, kennen we de stad natuurlijk al als de beste. Daarom hebben we besloten om eens buiten de stad op pad te gaan. We zijn gisteren naar Winsum en Appingedam geweest, om daar te kijken wat voor verschillende stijlen huizen er zijn. Een leuk feitje, wist je dat Winsum als leukste dorp van Nederland in 2020 is verkozen? 🙂

Sven, Rosalie en ik zijn dus ’s ochtends vroeg op de trein gestapt richting Winsum. Na een kwartiertje rijden, komen we in het rustige Winsum aan. Het zonnetje schijnt en dat doet het straatbeeld goed. Wat ons als eerste opvalt aan de straat, is dat er veel wordt gewerkt met stucwerk. Daarnaast hebben de meeste huizen een markies, een soort luifel voor de ramen. Eenmaal verder gelopen komen we in het centrum aan. Het voelt er knus aan, en er is een markt aanwezig. Bij het centrum staat een brug met een prachtig uitzicht over de huizen. Het is grappig om te zien dat de huizen niet allemaal strak langs de waterlijn lopen, maar dat er verschil zit in hoogte en ligging.

Nadat we veel foto’s hebben gemaakt in Winsum, hebben we de trein gepakt naar Appingedam. Appingedam staat bekend om z’n hangende keukens. Een huis aan het water heeft een uitbouw waar dan de keukens letterlijk hangen. Vanaf het station zijn we door een straat gelopen waar de huizen gelijk aan de straat staan. Juist het tegenover gestelde als wat we in Winsum vanaf de brug zagen, staan hier juist de huizen allemaal strak langs de weg. Dit geeft gelijk een heel ander straatbeeld. Elk huis heeft een andere stijl, heeft andere kleur stenen, ramen, deuren, etc.

Met een flinke dosis inspiratie zijn we weer terug naar Groningen gegaan! Juist door op pad te gaan, dingen te bekijken, met mensen te praten, houden wij onze creativiteit op pijl. Zodat we dit weer kunnen gaan gebruiken in onze projecten!

Op ontdekkingsreis naar Winsum en Appingedam2021-06-04T12:32:46+01:00

maart 2021

Hoe ziet de wereld van Ideeënjagers er eigenlijk uit?

2021-04-09T14:01:02+01:00

De Ideeënjagers, sommigen kennen ons al wel en anderen niet. Wij zijn jonge enthousiaste mensen die met onze idealen de wereld een stukje mooier willen maken. Wij experimenteren met de leefomgeving van de toekomst op de Luchtstroom. Daarnaast houden we ons bezig met gebiedsontwikkelingsprojecten. Belangrijk daarbij is dat de bewoner altijd centraal staat. Wij als Ideeënjagers zijn continu op jacht naar nieuwe ideeën, concepten en innovaties om toe te passen op de leefomgeving van de toekomst. Maar hoe ziet eigenlijk een week bij de Ideeënjagers eruit? Waar houden wij ons zoal mee bezig? In deze blog neem ik jullie mee in onze wereld!

Door Corona werken wij voornamelijk ook thuis. Om toch op de hoogte te blijven waar iedereen mee bezig is, hoe iemand zich voelt en om het sociale contact te behouden, hebben wij dagelijks een lunch-meeting met z’n allen. Hierin vertellen we aan elkaar wat ieders planning is voor de dag en geven we een cijfer over hoe het gaat. Op deze manier weet iedereen van elkaar wat ieder doet, en kunnen we elkaar helpen waar nodig!

Wij hebben natuurlijk onze eigen kavel, de Luchtstroom! Hier experimenteren we met de leefomgeving van de toekomst, maar we hebben ieder ook een plekje om ons eigen persoonlijk project te prototypen. Om de kavel toch goed te onderhouden, proberen we allemaal minimaal 1 dag per week bezig te zijn op de Luchstroom, een buitendag. In verband met Corona, gaan we allemaal op een andere dag in de week. Op zo’n dag verschillen de taken erg! Het ene uur maken we het kantoor, tiny-offices en strandtent schoon, het andere uur zijn we bezig met vlonders leggen, DIY meubels maken, onkruid wieden, experimenteren met de leefomgeving van de toekomst, noem het maar op! Als je niks hebt te doen op een dag en graag wilt helpen, stuur ons zeker een berichtje!

Een andere dag zijn we bezig met onze persoonlijke projecten. Iedere Ideeënjager heeft een eigen persoonlijk project, gebaseerd op onze eigen passies en interesses. Zo doet Sara haar project over de pandemie-proof city, Sven over het park van de toekomst, Helma over nudging, Casper over de effecten van groen en ik over de Walkable city. Iedereen doet op een andere manier onderzoek naar het onderwerp, zo heb ik een enquête online verspreid. Sven, Sara en ik zijn nog niet zo ver met ons project dus hebben nog geen prototype op de Luchtstroom, maar Helma en Casper al wel! Kom vooral een keertje langs om het te bekijken! 😊

Om onze hersenen gezond en bezig te houden, struinen we veel het internet af opzoek naar innovatieve ideeën, lezingen en plekken. Helma en Casper hebben natuurlijk al ervaring met een creatieve sessie, en daarom namen ze ook de nieuwere generatie mee in een creatieve sessie. Om ook zo onze breinen van de nodige creativiteit te voorzien! Deze sessie ging over hoe we de lange wachtrijen bij de kassa’s bij de supermarkten konden verminderen met hulp van een random superheld. Dit heeft natuurlijk niet zo veel te maken met de leefomgeving van de toekomst, maar het helpt ons wel om creatief te denken! Door technieken te gebruiken zoals in de huid van een superheld kruipen en de vraag op te knippen, kom je tot creatieve ideeën. Juist door te denken in mogelijkheden en je brein helemaal los te laten gaan, in plaats van denken in beperkingen, stimuleer je je brein om creatief te denken. Hierdoor ga je op een andere manier denken bij probleemstukken en projecten.

We zijn verder ook bezig met verschillende projecten! Hierover de volgende keer meer. Ideeënjager zijn is, zoals je hebt gelezen, niet een standaard baan, maar juist een hele leuke met veel vrijheid! We proberen elkaar te stimuleren om creatief te zijn en in oplossingen te denken. Niet alleen onszelf, maar alle mensen om ons heen! Om uiteindelijk hierdoor de wereld een stukje mooier te maken!

Hoe ziet de wereld van Ideeënjagers er eigenlijk uit?2021-04-09T14:01:02+01:00

februari 2021

Het belang van de openbare ruimte in de pandemie

2021-04-09T16:45:21+01:00

Hoi allemaal! Ik ben Sara, één van de Ideeënjagers, en ik wil graag met jullie delen waar mijn persoonlijk project over gaat. COVID-19 is al een tijdje in ons leven. We kunnen er niet omheen, en heeft invloed op al onze levens. Deze ontwikkeling vond ik zodanig groot, dat ik dacht: Hier moet ik wat mee doen! Daarom heb ik COVID-19 als onderwerp gekozen voor mijn persoonlijk project, en dat ga ik door middel van deze blog toelichten.

Epidemieën en ziektes hebben altijd al invloed gehad op stadsontwikkeling. Zoals de architect Cerdà, met zijn nieuwe ontwerp van de huizenblokken om de gezondheidsproblemen in Barcelona op te lossen (zie afbeelding), of de Woningwet in 1901 om de barre gezondheidsomstandigheden in de steden te verminderen, of de uitvinding van de riolering van Jon Snow in Engeland om de cholera-uitbraken te stoppen. Oftewel, gezondheidsproblemen zijn vaak nauw verbonden met ruimtelijke ordening. Zal deze pandemie ook invloed hebben op de stadsontwikkeling van nu? Zijn er ogen geopend hoe het anders kan? Eerlijk gezegd, hoop ik van wel, want er zijn knelpunten in de steden die nu wel duidelijk naar voren komen, zoals de kwaliteit van de openbare ruimte.

Foto van Unsplash

Is er wel genoeg ruimte voor de wandelaar? Is het een prettige plek om te verblijven? En is er bijvoorbeeld genoeg groen en variatie? Al deze vragen komen nu omhoog, omdat onze leefstijlen en dus het gebruik van de openbare ruimte is veranderd, en de druk van de openbare ruimte groter is dan ooit. Hierbij kan het zijn dat de openbare ruimte niet meer aansluit of onze ‘nieuwe ritmes.’ Het is belangrijk om te kijken of deze ritmes nu tijdelijk zijn, of dat er ogen zijn geopend waarbij ritmes voor langere termijn aanhouden en dus ook van belang zijn om op in te spelen.

Wat voor invloed heeft de pandemie op de openbare ruimte en hoe kan je de openbare ruimte inrichten dat aansluit op zijn gebruikers?

Dit is de vraag die ik wil beantwoorden met mijn onderzoek. En om het gebruik, beleving en relatie met de openbare ruimte in tijden van COVID-19 in kaart te brengen ben ik op dit moment interviews aan het houden. Op deze manier kan ik goed de achterliggende gedachte en onderbouwing onderzoeken. Ik zit nog midden in het proces, maar er komen al interessante bevindingen naar boven! Ik wil nu dus ook één bevinding met jullie delen:

Naar buiten voor recreatie, ontspanning en sport
in plaats van naar buiten om van A naar B te komen

Ik vroeg aan de respondenten: ‘Zijn jullie nu meer of minder buiten?’  Waarop de meesten antwoord gaven als ongeveer gelijk, en soms iets minder, maar waarbij duidelijk werd dat het niet per se om meer of minder gaat, maar  waarom ze buiten zijn. Veel mensen waren voor COVID-19 buiten als ze onderweg waren, en om van A naar B te komen. Maar op dit moment is dat veel minder, en zijn er andere redenen om buiten te zijn, bijvoorbeeld wandelen ter ontspanning, sporten en ontmoeten van mensen, omdat dat veiliger voelt.  De openbare ruimte fungeert nu voor veel meer activiteiten, dan voornamelijk een doorgangsfunctie. Dat was natuurlijk ook al zo, maar de hoeveelheid en het gebruik van de verschillende functies is gestegen.

Foto van Unsplash

Daarnaast, is de manier hoe wij ons bewegen ook veranderd. Hierbij haak ik in op het wandelen. Alle respondenten (tot nu toe) geven aan meer te zijn gaan wandelen. Ieder voor zijn eigen reden zoals, beweging, ontspanning, frisse neus, ontmoeting, om ergens naar toe te gaan of een combinatie van alles.  Wandelen lijkt op zich niet een hele schokkende verandering, maar vaak wordt de kracht van het ‘slomer verkeer’ onderschat. Naast dat wandelen gezond is, vind ik het interessant om te zien dat de beleving van de openbare ruimte anders wordt ervaren. De respondenten gaven aan nieuwe dingen te hebben ontdekt in hun eigen buurt, omdat je ‘langzamer’ en anders door je buurt beweegt. Sommige respondenten voelen zich zelfs dichter bij de buurt te staan, omdat je nu meer en bewuster leef in je directe omgeving.  Eén respondent kwam er zelfs achter, dat ze een gigantisch park vlak bij haar huis heeft, maar omdat dit nooit echt op haar route lag, dit nooit echt gerealiseerd te hebben. En dit park nu wel waardeert omdat ze nu meer wandelt. Daarnaast komt het gebrek van zitmogelijkheden ook nu omhoog. Sommige respondenten vinden dat er te weinig (coronaproof) zitplekken zijn om even op te kunnen zitten tijdens de wandeling.  Dus andere dingen waarderen is ook een belangrijk punt, want als de gebruikers nu andere behoeftes hebben in de openbare ruimte, sluit de openbare ruimte nog wel aan op deze wensen?

Hier ga ik mee verder, maar wat vooral belangrijk is, zijn deze behoeften tijdelijk? Of zijn er ogen geopend en dus ook voor het lange termijn? En zijn pandemieën de toekomst? Zo ja, hoe kunnen we een openbare ruimte flexibel indelen om in te spelen op (toekomstige) pandemieën?

Ik hou jullie op de hoogte, als ik weer een nieuwe update heb. En als je zelf nog tips, input of wil sparren met mij kan dat altijd! Je kan me mailen via: sara.polfliet@ideeënjagers.nl, of even bellen (0657596085).

Het belang van de openbare ruimte in de pandemie2021-04-09T16:45:21+01:00

We gaan collectief van de natuur houden

2021-04-09T14:20:13+01:00

We gaan collectief van de natuur houden

We zijn massaal het afgelopen jaar met z’n allen de natuur in gegaan. Wat bizar is, want blijkbaar heb je daar dus helemaal geen geitenwollen sokken imago voor nodig. Grapje natuurlijk. Waarom ik deze blog schrijf over dit onderwerp? Ik kwam een tweet tegen van iemand die zei: “Dit jaar heb ik mijn coming out als natuurmens gehad.” Blijkbaar was het voor corona helemaal niet “cool” of “tof” om buiten een rondje te lopen of “de natuur” in te gaan. Laat staan om dit te delen met de wereld. Ik ben van mening dat dit heel goed is voor ons mensen als collectief om dit wel te doen.

Foto van Marc Keen (unsplash)

Een bizar voorbeeld, vind ik zelf, is dat ik laatst in het weekend met mijn fiets bijna van het fietspad werd afgelopen en mensen zich hardop afvroegen waarom ik nou eigenlijk met mijn fiets op dit pad fietste. Zoals ik al zei, het was een fietspad. Wat mij deed beseffen dat het geen fietspad meer was, wat het bord in de berm ook zei, het was bepaald door de mensen die er gebruik van maakten. Er was geen plek meer voor mijn fiets.

Eigenlijk is het helemaal niet gek dat wij nu onze toevlucht zoeken in de natuur. Wist je bijvoorbeeld dat creatief in het Tibetaans wordt vertaald als natuur? Er is geen eigen woord voor. Hier zijn we namelijk nog heel nauw mee verbonden. Naast dat het op dit moment het enige uitje is waarbij je niet continue wordt herinnerd aan de maatregelen die nu spelen. Is het na een tijd van massaconsumptie nu weer tijd om aan de wereld en elkaar te denken. Dit hebben we in het verleden gezien en deze tijd keert nu weer terug. Denk bijvoorbeeld aan de hippies in de jaren 70 of de jaren 80 met de krakers die kwamen na een naoorlogse welvarende periode. Dit is in alles terug te zien, van onze politieke voorkeuren en hoe we omgaan met de crisissen die nu gaande zijn: BLM movement, klimaatcrisis en een pandemie. De ene gaat de straat op en protesteert, de andere gaat de natuur in en bedenkt hoe de wereld er straks weer beter uit gaat zien.

Foto Monet Garner (unsplash)

De tweet intrigeerde mij, want ik ben altijd al een buitenmens geweest. Ik ben opgegroeid op een boerderij in het oosten met veel bos en natuur om mij heen. Ik snap de massale trek naar buiten enorm en wat ik bij mijzelf zie is dat ik nu zelfs nog stillere plekjes op ga zoeken of gewoon een middag op een plekje doorbreng in de natuur. Ik hoef niet te wandelen, ik wil onderdeel zijn van mijn omgeving. Dit doet mij dan weer denken aan een docu die ik laatst heb gezien over een ondergewaardeerd stukje natuur: de onderwaterwereld en een bewoner hiervan, namelijk de octopus. Hoe we een dier hebben bestempeld als niet interessant en daarom er geen onderzoek naar doen. Wat blijkt, het is een intelligent en vindingrijk dier waar we veel van kunnen leren.  

En toen ik mijn collega Casper vertelde dat ik deze blog wilde gaan schrijven, was het eerste wat hij zei: “Wist je dat mensen eigenlijk nog helemaal nog niet zo ver geëvolueerd zijn?” Deze zin is op zich gek en stelt dat we de oermens nog in ons hebben. Nou dat is ook zo, we wonen nog maar enkele honderden jaren in steden, zoals we die nu kennen. We zijn nog niet geëvolueerd naar een “stadsmens” en daarnaast is de natuur overal. Ik heb wel eens in een blog gehad over de docu “de wilde stad”. Zo veel voorbeelden van dat wij eigenlijk nog heel erg in verbinding staan met de natuur. Misschien moesten we dit gewoon weer even terug vinden. 

Ik denk persoonlijk dat het massaal naar de natuur gaan heel goed is voor ons allemaal. We worden zachter, menselijker en komen weer fysiek met elkaar in contact (op afstand voor nu). Misschien is dit wel wat de wereld nodig heeft. Een stukje meer waardering en meegaan met de flow van onze omgeving. 

We gaan collectief van de natuur houden2021-04-09T14:20:13+01:00

Duurzamer de wereld rond

2021-04-09T14:05:59+01:00

Duurzamer de wereld rond

We zitten natuurlijk nog midden in de harde lockdown; de winkels en horeca zijn dicht en er geldt een avondklok vanaf 21 uur. Vakanties naar het buitenland worden afgeraden en voor alle vluchten vanuit het buitenland naar Nederland worden strenge controles gehouden met behulp van een coronatest. Als je op Skyscanner kijkt, zie je de lage prijzen om je oren vliegen! Er wordt een stuk minder gereisd op de wereld.

Als je het aan de positieve kant bekijkt, is het een stuk beter voor de aarde dat er minder vliegtuigen vliegen. Want zeg nou eerlijk, veel mensen weten dat vliegen slecht voor het milieu is, maar toch pakken ze vaak het vliegtuig alsof het niets is. Wist je bijvoorbeeld dat een vliegtuig het milieu 7 tot 11 keer meer belast dan een trein op dezelfde reis? Het verschil is voornamelijk het grootst op een korte reisafstand. Vliegen is dus één van de grootste bronnen van CO2 uitstoot en heeft dus een grote impact op ons klimaat. Om toch de wereld te gaan ontdekken is bewust reizen een betere optie.

Duurzamer de wereld rond, dat is het doel. Om de aarde een stuk minder te belasten en om het milieu niet te verslechteren. In plaats van het vliegtuig overal heen te pakken, kan je bijvoorbeeld ook een (gedeelde) taxi pakken, met het openbaar vervoer, of gezamenlijk een auto huren. In het buitenland zijn vliegtickets vaak een stuk goedkoper, waardoor het aantrekkelijk wordt om zelfs voor de kleine afstanden het vliegtuig te pakken. Het is daarom handig om bij elke keuze bewust na te denken of er ook andere duurzamere mogelijkheden zijn. Want om heel eerlijk te zijn, als je reist met een auto zie je uiteindelijk veel meer van het land, dan wanneer je het vliegtuig pakt!

Niet alleen het vervoer is een manier om duurzamer de wereld rond te gaan, ook doormiddel van eco-friendly accommodaties bijvoorbeeld! Deze accommodaties zijn vaak van lokale mensen in plaats van onderdeel van grote ketens, dus door in een eco-friendly accommodatie te verblijven help je ook nog eens de lokale gemeenschap!

Dus, plan alvast je duurzame reis in deze tijden van Corona! Zodra het reizen weer kan, ben jij er helemaal klaar voor om duurzaam op reis te gaan! Er zijn natuurlijk nog veel meer mogelijkheden om je reis duurzamer te maken en zijn dit maar een paar voorbeelden. Hoe ga jij duurzaam de wereld rond?

Duurzamer de wereld rond2021-04-09T14:05:59+01:00

november 2020

Een stad rondom de mensen bouwen

2021-04-09T13:02:30+01:00

Een stad rondom de mensen bouwen

Zoals Sara al omschreef in haar blog: Veel mensen zijn afhankelijk van de auto. De auto speelt een grote rol in onze leefomgeving en staat centraal in steden. De stad wordt als het ware rondom de auto gebouwd. Maar wat zou er gebeuren met een stad als de parkeerplekken niet meer voor de deur stonden, maar verderop aan de rand van de wijk? Of dat wijken helemaal autovrij zijn? Dit levert veel ruimte op om de kwaliteit van de leefomgeving te vergroten. De stad wordt dan als het ware rondom de mensen gebouwd in plaats van de auto.

De auto heeft niet alleen een negatieve invloed op de leefbaarheid van een stad/wijk, maar ook op het milieu. Auto’s stoten veel CO2 uit, zorgen voor geluidsoverlast en voor ongelukken binnen steden. Wist je bijvoorbeeld dat de meeste ritten die met een auto worden gemaakt, korte afstanden zijn? Dit kan relatief makkelijk worden vervangen door langzaam vervoer, bijvoorbeeld wandelen. Echter, doordat de steden nu rondom de auto’s zijn gebouwd, is het soms lastig om te gaan wandelen terwijl wandelen juist veel positieve aspecten heeft. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat mensen meer gaan bewegen, wat het steeds groter wordende probleem van obesitas en overgewicht tegen gaat. Daarnaast kan het ook voor stress vermindering zorgen, en is het beter voor het milieu in vergelijking met de auto. Nu vraag je je natuurlijk af, waarom ontwerpen we dan geen stad rondom de mensen, waar je veilig kunt wandelen en gemotiveerd wordt om te gaan wandelen? Hier komt het begrip ‘walkable city’ om de hoek kijken.

Maar wat is een walkable city dan eigenlijk? Een walkable city is een gebouwde omgeving die vriendelijke is voor de aanwezigheid van mensen die leven, winkelen, bezoeken, genieten of tijd doorbrengen. Het is belangrijk om het voor mensen mogelijk te maken om meer te lopen, met goed onderhouden voetpaden en veilige kruispunten. Deze aspecten worden vaak vergeten in de huidige steden, waarin de stad rondom de auto is gebouwd. Verder is het belangrijk dat mensen worden aangemoedigd om de keuze te maken om te lopen. Wandelen is een recreatieactiviteit voor mensen, maar het is ook een vervoersmiddel om van plek A naar plek B te komen.

Wereldwijd proberen steden steeds meer voetganger vriendelijker te worden. Zo worden er autovrije zones ingevoerd, komen er snelheidsbeperkingen voor auto’s en proberen ze het gebruik van auto’s te ontmoedigen. Merk jij al iets in jouw stad? Er zijn ook steeds meer initiatieven vanuit een wijk zelf, denk aan autovrije zondagen. Bewoners van een wijk organiseren samen initiatieven om de auto wat meer uit het straatbeeld te verwijderen, wat beter is voor de gezondheid en het milieu.

Tijdens mijn persoonlijk project ga ik onderzoek doen naar de walkable city, overgewicht en obesitas. Hoe ziet deze wijk eruit volgens de mensen? Op welke manieren worden zij gemotiveerd om meer te gaan wandelen? Wil je meer over dit onderwerp weten en/of wil je meehelpen? Neem dan contact met mij op!

Een stad rondom de mensen bouwen2021-04-09T13:02:30+01:00
Ga naar de bovenkant